Het soort van de maand komt tot stand in samenwerking met Natuur in Hardenberg en NICHE.
Dit jaar staan de soorten in het teken van ‘Kraaienpootjes’.
In maart is de kijker gericht op de raaf.

Vroeger werd de Raaf vaak gezien als een slecht voorteken of zelfs als symbool van de dood. Dat is misschien ook niet zo gek met zo’n omvang, donkere uiterlijk en diepe, krakende roep. Aangezien ze alleseters, maar ook aaseters zijn, is dit beeld van de Raaf als ‘de schaduw van de dood’ nog niet eens ecologisch zo vergezocht.

In Nederland is de roep van de Raaf toch eigenlijk vooral een overwinningskreet en betekent het zien van deze vogel een succesverhaal. Nog eigenlijk niet eens zo heel lang geleden, ongeveer 100 jaar, werd de grootste zangvogel van ons land vakkundig de mond (snavel) gesnoerd. Door direct menselijk toedoen, met name vervolging, was deze soort als broedvogel uitgestorven in Nederland en voor een groot deel verdwenen uit heel West-Europa.

In 1966 kwam daar verandering in door het opzetten van een herintroductieprogramma. De beginfase liep niet zonder slag of stoot, maar inmiddels kunnen we zeker spreken van een succesvolle terugkeer van de Raaf als broedvogel in ons land. Deze broedpopulatie bestaat tegenwoordig uit meer dan 200 paren.

Een grappige observatie daarbij is, dat Raven vaak geassocieerd worden met Wolven, die in de afgelopen jaren zelfstandig de weg terug naar Nederland hebben gevonden. De vogels wijzen daarbij de weg naar verzwakte prooien en ruimen met alle liefde na de maaltijd de restjes op.

Ook in onze gemeente is de roep van de Raaf te horen en deze machtige vogel te zien. Het gaat daarbij regelmatig om slechts een glimp van een donkere, overvliegende verschijning, maar de vaak gepaard gaande zware ‘Krrok-Krrok’ laat over zijn identiteit geen twijfel bestaan.