We verliezen tijd

Ik wil eigenlijk geen nieuws meer kijken. Het voelt als rijden langs een ongeluk… je wilt niet kijken, maar eigenlijk ook weer wel. Er is elke keer wat geks, hier of aan de overkant van de oceaan.

Je wordt er moedeloos van. Hoe kunnen sommigen zo van alles bagatelliseren en wegwuiven? Omdraaien?

Ik begrijp best dat het, als er zoveel loos is, makkelijk is te kiezen voor politici die beloven het voor jou persoonlijk makkelijker en beter te maken. En wetenschap met andere berichten maar niet te geloven.

Maar nog los van het feit dat of ze dat ook echt kunnen realiseren,  moeten bestuurders ook het brede belang dienen…

Soms ga ik dan twijfelen aan mezelf. Hebben wij het dan helemaal mis? De oplossingen zijn ook niet eenvoudig. In een recente lezing over de processen in de klimaatproblematiek bijvoorbeeld raakte ik ook wat in de war. Het is best ingewikkeld en de oplossing in niet alle gevallen zo eenduidig. En dat biedt voor een groep weer de escape om dan maar niks te doen.

En zo verliezen we tijd. En dat kan niet. Voor onszelf misschien nog, maar niet voor toekomstige generaties.

Dus blijven we aan de slag tot het gezond verstand hopelijk terugkeert. Dat is er heus nog wel maar heeft nu niet het laatste woord. Want je kunt wel twijfelen, maar klimaatprobleem of niet, fossiele brandstoffen zijn eindig en leiden tot conflicten, dus kunnen we er beter mee stoppen. Hopelijk niet te laat.

Groene groet,

Ans Naber

Eigen foto: 4 zonnepanelen, genoeg voor een klein huishouden